โลกแห่งสีแดง+น้ำเงิน (ผสมกันเอาเอง)

เมื่อวานนี้นั่งทบทวนความรู้สึกที่มีให้กับเขาคนที่มาจีบเรา

ผลลัพธ์ออกมาว่า เราโคตรมั่นใจว่าไม่ได้ชอบ

แต่่วันนี้พอขาดเขาก็เหงาๆ

ความรู้สึกมันเป็นสิ่งที่ซับซ้อนยิ่งกว่าโจทย์ฟิสิก

เข้าใจยากยิ่งกว่าเคมี

ทำไม...กันนะ?

พออยู่กับเขาก็รำคาญ พอไม่เจอก็เหงา

คิดไปคิดมาก็เลยฟุ้ง!

มานั่งคิด..อะไรของกรุว่ะ!!

ทั้งๆที่งานยังคงสุ่มหัว

....คิดเรื่องนี้ทำไม?

ทั้งๆที่ไม่มีเวลาว่างคุยกะใคร

...แล้วจะอยากคุยเพื่ออะไร

ทั้งๆที่คิดว่าเข้าใจตัวเองแล้วท้ๆ

...แต่ก็ยังสับสนอยู่ได้

คุณคิดเหมือนกันไหมว่า...สิ่งที่เข้าใจยากที่สุดไม่ใช่โจทย์คณิตที่ไหน หรือโจทย์ฟิสิกอะไร

แต่มันคือโจทย์ของหัวใจ